تو قشنـــــــــــگ ترین صدایـــــــــــــی...

 

 

 

تو قشنگ ترین صدایی...

 


مرا به تولد آبـــــی ها ببر...

 


و ساز آینه ها را بر پاکن...

 


تا نغمه ی گرم لحظه هایم باشد...

 


من که تشنه ی سرود بارانی توام...

 


و سالهاستـــــ...

 


که مرا اسیر خاموشی لبهایتـــ کردی...

 


دور از چشمه ی تبسم...

 


سرود خورشید را می سرایی...

 


و شــــقایق را...

 


به تماشای جویدن تبسم فرا می خوانی...

 


سرود رهایی را به پرواز در می آوری..

 


تا بپاشد بذر ســـــاز را...

 


و بیاموزد به گل هــــــا...

 

/ 0 نظر / 10 بازدید